Wat de gek ervoor geeft: Dientje, een Duett om te knuffelen

'Wat de gek ervoor geeft’ is een rubriek over eigenaardige items met een bijzonder verhaal. Van kringloopschatten tot zelfgemaakte pronkstukken, afdankertjes en erfenissen: alles heeft een prijs maar ook zeker een geschiedenis! Vandaag in aflevering 13: Dientje, een Duett om te knuffelen.

"Ze heet Dientje", vertelt Hilda de Vries uit Veendam bij haar beschilderde blikvanger op vier wielen. "Ze lag helemaal uit elkaar, het was een bouwpakket en je kon precies zien wat er mis mee was en dat was heel veel. Alles was verrot."

Rijp voor de sloop, zou je denken. En ook die gedachte hadden Hilda en haar man enkele jaren terug bij de in stukjes verdeelde Volvo Duett uit 1966, totdat Hilda iets opvalt. "Zijn dat haar nummerborden, met DH erin? Nou, dan nemen we hem mee!" De verkoper was vast net zo verbaasd als Hilda’s man.

Dineke Hempen, Hilda’s moeder, is dan al overleden. En ook zij, DH, heeft vroeger in een oude Volvo gereden. "Ja, ik kan dat niet uitleggen. Dat zijn van die dingen.. voor mij voelt dat als meant to be en daar reageer ik dan op. Dat doen wij eigenlijk met alles", zegt Hilda. Vanaf dat moment is haar man twee jaar lang elke dag en elk weekend bezig om bouwpakket Dientje weer in elkaar te krijgen.

Inmiddels is het Hilda’s dagelijkse auto, ook wel haar boodschappenauto. Niet vanwege de gigantische hoeveelheid toiletpapier die ze achterin de oldtimer station kwijt kan, maar omdat ze er teksten op heeft geschreven om mensen vrolijker te maken. ‘Doe meer dingen waar je blij van wordt’, ‘Niet perfect is ook goed’ en ‘Geniet van wat je wel hebt’ lezen we wanneer we een rondje om de Volvo lopen.

"Het zijn heel bewuste teksten, maar gewoon geschreven zoals het op dat moment voelde, met restanten verf." Ze heeft er nooit voor geleerd en verder ook beroepsmatig geen achtergrond in schilderen. "Iedereen kan dit", zegt Hilda. "Alleen bij iedereen wordt het anders en dat moet ook, want iedereen is ook anders. Veel mensen durven gewoon niet, dat is het. Maar ze kunnen het wel!"

Hond Eppo, een old English Bulldog, volgt ons gesprek op de stoep met zijn neus tegen het raam geplakt. Hoewel een hondenmens, staan op Hilda's auto toch vooral katten. "Mijn moeder was een poezenmens. En de auto heet voluit Dientje de lapjeskat, want ze is weer helemaal opgelapt. We woonden vroeger in het veld tussen de boeren en die boerderijkatten hadden het niet altijd even geweldig. Het maakte mijn moeder niet uit: als er weer een zielig poesje was, dan was het welkom. En dan bleven ze."

Het mooiste wat ze met haar beschilderde blikje heeft meegemaakt? "Er zijn hier kinderen die stappen van hun fietsje af en gaan de auto knuffelen. Nou, daar word ik helemaal week van, dat vind ik prachtig! Dat heb ik nog nooit met een andere auto gezien, maar bij Dientje nu al twee keer. Dus hoe vaak het echt gebeurt, weet ik niet."

Toch kan Hilda ook rekenen op negatieve reacties, vooral op oldtimerbeurzen „Daar heb je meneren die vinden dat alles origineel moet zijn. Dat kan ik ook wel snappen, maar dan denk ik: dan moet je er gewoon zelf een kopen en alles origineel doen en dan geniet je daar maar van. Ik geniet híer van."

Gelukkig hecht ze niet veel waarde aan de negativiteit. En anders kan Hilda altijd nog terugvallen op haar eigen boodschappen: ‘Geniet van wat je wél hebt’ en ‘Niet perfect is ook goed’.

 

Annegriet Renfurm-Wijchers

Heeft u ook iets bijzonders in huis of wellicht iets geks in de buurt gespot? Tip ons via hskrant@ndcmediagroep.nl en veendammer@ndcmediagroep.nl 


Gerelateerd nieuws