Wat de gek ervoor geeft: Zot op Zündapp

‘Wat de gek ervoor geeft’ is een rubriek over eigenaardige items uit Veendam en Midden-Groningen met een bijzonder verhaal. Van kringloopschatten tot zelfgemaakte pronkstukken, afdankertjes en erfenissen: alles heeft een prijs maar ook zeker een geschiedenis! Vandaag in aflevering 11: Zot op Zündapp.

VEENDAM "Je hebt Puch-mensen, Kreidler-mensen en Zündapp-mensen. En dan had je mensen die op Kreidler reden en daar moest je niet met een Zündapp bij aankomen en andersom net zo. Nee, écht niet! En op een Puch reden van die flowerpower-figuren, een heel ander slag mens was dat weer."

We staan in de garage van Martin Weijer in Veendam. Hij is Zündapp-mens en trotse eigenaar van zes oldtimer bromfietsen: twee Vespa’s en – hoe kan het ook anders – vier Zündapps. „Wat daar nou zo mooi aan is? Tsja, dat kan ik niet zeggen." Martin tikt twee keer op zijn linkerborst en grijnst. "Hier. Híer zit het."

Bromfietsen. Hij kan er úren over vertellen. Als boerenzoon stapte hij al op 12-jarige leeftijd op zijn eerste exemplaar. "M’n buurjongens.. iedereen had een brommer. Dus dan zei er eentje: ‘Ik heb nog wel zo’n ding staan, haal maar op!’ Nouja, dan haalde je hem op natuurlijk!" Martins vader komt op diezelfde manier aanzetten met een Zündapp 517 wanneer Martin 15 jaar oud is. Dit type is en blijft misschien wel zijn grootste liefde. De lachrimpels rond Martins ogen verraden dat als hij erover spreekt.

Toch breekt er een bromfietspauze aan, twintig jaar lang. Er is met zijn vrouw aan de Westerbrink in Veendam een huis gekocht dat onderhouden moet worden en er zijn kinderen geboren. "Dus moest je een hobby die niet teveel geld kost en toen heb ik twintig jaar fanatiek vogels gekeken. Ik werd vogelaar."

Totdat ook de jongste zoon genetisch belast blijkt met het bromfietsvirus en op 15-jarige leeftijd tegen zijn pa zegt: "Je moet ook zo’n brommer kopen, dan gaan we samen rijden!"

Veertien jaar later knutselt Martin aan diezelfde Zündapp 517 uit 1971, waarmee de oude liefde opnieuw een kick-start kreeg. En Martins verrekijker? Die ligt even op de plank, want zijn brommer moet weer als een zonnetje rijden voor het volgende seizoen van de oldtimer bromfietsenclub 1 op 25, waar Martin bestuurslid van is. "Ik ben met mijn vrouw verantwoordelijk voor het clubbladje en elke maand organiseert een aantal leden samen een toerrit van 80 tot 100 km. Met zo’n 20 tot 25 man zijn we dan een heel weekend op pad met bromfietsen van 25 jaar of ouder."

Naast de uitzonderlijk goede Duitse makelij waar Martin zo dol op is, zijn er ook twee Italianen de schuur ingeslopen: "Die Vespa’s, dat is een beetje omdat ik een Zündapp wel kan dromen. Even een keer iets anders dus, een andere techniek." Ook met een Vespa laat Martin zich graag zien. "Als ik even naar Muntendam moet om de krant te halen bij m’n moeder, dan pak ik dat dingetje."

Zijn Zündapps verkopen, zal niet snel gebeuren. Ooit verkocht Martin een Vespa en daar heeft-ie, vanaf het moment dat die het erf afrolde, nog steeds spijt van. "Wel heb ik altijd gezegd dat als ik een scootmobiel nodig ben, dat ik m’n brommers verkoop. En dan knap ik zo’n oud scootmobieltje nog even mooi op."

Na het gesprek met Martin bel ik mijn vader. "Zeg, hadden jij en mams niet ook een brommer?" "Jazeker, een Puch!" Ik moet lachen om iets wat ik eigenlijk al wel weet. ‘Een heel ander slag mens’, die ouders van mij.

 

Annegriet Renfurm-Wijchers


Gerelateerd nieuws