Wat de gek ervoor geeft: Uniek en low budget

'Wat de gek ervoor geeft’ is een rubriek over eigenaardige items uit Veendam en Midden-Groningen met een bijzonder verhaal. Van kringloopschatten tot zelfgemaakte pronkstukken, afdankertjes en erfenissen: alles heeft een prijs maar ook een geschiedenis! Vandaag in aflevering 10: Uniek en low budget.

"Waarom zien mensen nou niet hoe leuk dat kan zijn? Ja, ik weet ook wel dat het een oud donker eiken kastje is, maar ik zie dat voor me in het olijfgroen, een beetje geschuurd hier en daar en met een ander greepje. Maar dat ziet niet iedereen. Blijkbaar." We zitten op de bank bij Natas van Varik, in het jaren dertig huis van haar en haar man in Sappemeer.

Elf jaar terug zijn ze er komen wonen, helemaal vanuit Zuid-Holland. "Mijn man werkte toen bij een freesbedrijf in Lelystad en het maakte voor zijn werk niet uit waar hij woonde." Een van zijn collega’s had een huis in Zuidbroek en twee waren neergestreken in Nieuw-Buinen. "En toen was hij bij die jongens geweest en zei: het is daar zo mooi.. zo rustig! Wat doen wij hier nog?"

Met twee generale repetities qua verbouwingen op zak, kopen ze hun droomhuis in het Noorden en laten alleen de muren en het dak staan. "Dat we keihard moesten werken was duidelijk, maar dat zagen we wel zitten."

Naast haar prachtige eigen houten meubels, tellen we in de zitkamer een grote kledingkast, een buffetkast, een salontafel en meerdere nachtkastjes waar ze met een likje verf en veel liefde nieuw leven in heeft geblazen voor een volgende eigenaar.

"Ik doe het eigenlijk al heel lang", vertelt Natas. "Ik ben vrij jong moeder geworden en dat was financieel gezien eigenlijk nog niet handig, dus ik moest altijd creatief zijn met het geld dat ik had. Op het gebied van eten, maar ook wat betreft de kleding van mijn kinderen en qua meubels." Had ze een eettafel die bijna van ellende uit elkaar viel, dan ging ze naar de kringloop voor een nieuwe, kocht een pot verf en maakte er weer wat van.

Andere mensen zien hoe handig Natas daar in is en vragen of ze ook een meubel voor hen wil opknappen. Zo vaak dat ze uiteindelijk de stopknop indrukt, want ze doet het in haar eentje en de aanvragen blijven maar binnenstromen. Nu koopt ze alleen nog zelf tweedehands meubels in die ze haar eigen Natas-sausje geeft en daarna via Marketplace aanbiedt.

Natas vindt het het leukst om van bestaande meubels iets heel anders te creëren. Zoals die keer dat ze van een theekastje een hondenmand maakte. Of toen ze twee oude eetkamerstoelen met planken aan elkaar vastmaakte zodat het een bankje werd.

Extra mooi aan het restylen van meubels is volgens haar dat je de enige bent met een bepaald item. "Zo’n kast, het moet wel erg gek lopen dat iemand in de buurt hem ook zo heeft. En die gaat nooit meer af. Die moet je niet naar een stort brengen, dat is zonde! Ik kan het niet over m’n hart verkrijgen." Natas kijkt rond in haar drukke allegaartje. "Daar ben ik sowieso heel moeilijk in, hoor", biecht ze op. "Dingen wegdoen…"

 

Annegriet Renfurm-Wijchers


Gerelateerd nieuws