De bijzondere hobby van Harm Smit

ZUIDBROEK

Harm Smit, makelaar, nostalgisch boer en verzamelaar van motoren, auto’s en motorkleding. De man is bijkans van pensioengerechtigde leeftijd, maar hij is alijd in voor een verkleedfeestje.

Met een pak aan die hoort bij de spitfire-periode, voorzien van oude kaas en sap - het is nog geen tijd voor wijn - vertelt Harm de ene anekdote na de andere. Deze bijzondere man, met landloperneigingen kan bij ieder verzameld object een verhaal vertellen.

Harm heeft geen idee hoe zijn verzameling is begonnen. „Ik studeerde voor veearts en op een duur viel het op dat wanneer ik met een veearts bij een boer was, de veearts met de beesten bezig was en ik met de boer over de landbouwmachines praatte. Na 3 jaar besloot ik dat het wel genoeg was en heb ik de studie afgebroken. Pas toen ik 38 was kocht ik m’n eerste hobby-auto, een prachtige open Spitfire.”

Harm doet regelmatig mee met tourritten. „Afgelopen vrijdag heb ik met de ‘Toeterrit’ meegedaan. Toevallig hoorde ik er een dag tevoren over bij de viskraam. Het was erg gezellig, er deden prachtige motoren mee en veel bekenden bovendien. De stopplaatsen waren soms wel verrassend, maar al met al was het erg leuk en ik doe volgend jaar graag weer mee.” Ik doe ook regelmatig mee met oldtimer-ritten in Engeland en Frankrijk. Ik deed een keer mee met een Engelse rit, in vol ornaat natuurlijk, en kreeg te horen dat het er zo ontzettend Engels uitzag, dat ik wel een Nederlander moest zijn. “It looks so British, it must be Dutch.”

Dat ijzeren zonnehoedje is vast niet goedgekeurd door de regeltjesclub. „ Nee, vast niet. Het leven is vol risico’s. Deze helm hoort bij deze motor, ze komen uit dezelfde periode. Als ik een moderne integraalhelm opzet klopt de compositie niet.”

Naast de ‘motor’ hobby doet Harm af en toe mee met re-enactment, het naspelen van historische gebeurtenissen. „Meestal ga ik er trouwens vrij vlot bij liggen, ik ben niet zo’n renner. We zijn een keer met een tank, op een aanhanger, naar België geweest om mee te spelen. Sindsdien willen de Belgen ons er niet meer hebben met de tank omdat we ons niet aan de snelheidsreglementen konden houden. 7 Kilometer per uur, harder ging niet. Ik ben ook een keer met een ‘Duck’, een amfibische vrachtwagen, van Engeland naar Frankrijk gevaren. Het duurde 37 uur en we hadden een mijnenveger mee voor het geval de motor af zou slaan. Gelukkig ging alles goed en hoefden we niet op sleeptouw.”

„Ik denk dat mijn verzameling compleet is, maar misschien kom ik morgen een droomauto tegen en begint de verzamellust weer te kriebelen. Eigenlijk zou ik nog heel graag een vooroorlogse, open 4-zitter willen hebben. En daar komen de kriebels!”