Varkentje helpt meiden

WESTERLEE

e ouders van Mirjam hebben een biologische varkensboerderij met maar liefst 1000 vleesvarkens en 130 zeugen. Daarnaast telt de boerderij in Westerlee, 2 ouders, 4 kinderen, 5 kippen, 4 hanen, 2 konijnen, 1 hond, 2 poezen, 2 cavia’s en 2 parkieten. ,,Ik vind dat er nog wel een paard bij past,” lacht Mirjam. ,,Het mag van mijn ouders, maar ik moet een deel zelf betalen.”

Mirjam bedacht een plannetje om geld te verdienen. Ze had op de boerderij gezien hoeveel een varkentje kon opleveren. ,,Ik wil het beestje verzorgen en grootbrengen om het uiteindelijk aan de slager te verkopen. Met dit geld kom ik een stukje dichter bij mijn droom. Een paard!”

Het meisje vertelde klasgenoot Femke over haar idee. Die raakte gelijk enthousiast, want ook zij kon wel een extra zakcentje gebruiken. ,,Ik wil al heel lang een vogeltje, maar dat kost geld,” vertelt Femke. ,,Ik vond het een goed idee van Mirjam. Op deze manier kunnen we ons geld verdubbelen en kan zij een paard kopen en ik een vogeltje.”

De jonge ondernemers gingen met het idee naar de ouders van Mirjam. Die stemden ermee in. De meisjes hadden alleen één ding over het hoofd gezien. ,,We konden het varkentje wel kopen, maar daarna was ons geld op,” zucht Mirjam. ,,We hebben nooit aan het voer gedacht. Een varken eet dagelijks een paar kilo en omgerekend is dat een euro per dag. Zes maanden lang!”

De boer en boerin streken met hun hand over het hart. Zij zouden het voer betalen wanneer de meisjes bereid waren een middag per week op de boerderij te helpen.

Mirjam en Femke kozen een varkentje uit en noemden haar ‘Bungy’. ,,We hebben de dikste genomen omdat we denken dat die het snelste naar de slager kan,” vertelt Mirjam. ,,Maar hij is ook heel lief,” vult Femke haar aan. ,,Hij heeft vlekjes op zijn pootjes en was de enige die niet gilde toen we hem optilden.”

Daarbij was het lot van het varkentje bezegeld. Over een paar maanden gaat het beestje ingeruild worden voor een paard en een vogeltje. Op de vraag of ze het niet zielig vinden, antwoordt Mirjam: ,,Misschien een beetje, maar gelukkig hoeven we Bungy niet zelf te slachten, want dat zou ik niet kunnen.” Tot die tijd genieten Mirjam en Femke van het dier en zullen ze het vertroetelen.


Auteur

Redacteur