‘Boer zijn is way of life’

VEENDAM

aarbij is ze bestuurlijk actief oa bij Avebe en ook nog moeder van 2 jonge kinderen. Ze houdt zich vooral bezig met de bedrijfseconomische kant van het bedrijf, maar helpt ook op het land en in de stallen.

Dat klinkt nogal druk. Hoeveel uur werk je per week?

Ik probeer ongeveer 40 uur te werken en af en toe lukt dat ook. Boer-zijn is eigenlijk een way of life: je werkt altijd, maar het voelt alsof je altijd vrij bent.

Wat is er zo mooi aan het vak?

De vrijheid, het bezig zijn met de natuur en de dieren. Je ziet dingen groeien en produceert een eerste levensbehoefte. Nederland behoort tot de agrarische wereldtop en daar mag ik dagelijks aan meewerken.

Ik hoorde laatst dat Nederlandse vleesvarkens naar het buitenland gaan en dat we buitenlandse varkens importeren. Dat is toch absurd?

Dat is niet helemaal waar, 99% van een varken wordt gebruikt en er zijn delen die hier niet gegeten worden en die delen gaan naar het buitenland. Dat geldt trouwens ook voor kippen. Het onderste deel van de kippenpoot wordt hier niet gegeten en is in China een delicatesse. Vanuit Nederland wordt veel veilig Nederlands vlees geëxporteerd naar delen in de wereld waar er behoefte aan is, net zoals Nederland producten importeert die hier niet te produceren zijn, zoals rijst, noten en avocado’s. Het Nederlandse slachtvarken vind je niet alleen op je bord terug, maar ook in capsules voor medicijnen, sigaretten en shampoo.

Waar staan jullie met betrekking tot dierenwelzijn en milieu?

Er zijn ontzettend veel regels en die spreken elkaar tegen. Dierenwelzijn en klimaatbescherming gaan niet goed samen. Onder druk van stichting Wakker Dier heeft bijna iedere supermarkt besloten tot een eigen concept omtrent vlees en zodoende zijn er nog meer regeltjes en voorwaarden. Wij produceren ‘Good farming star”-varkens exclusief voor Albert Heijn. Onze varkens hebben veel ruimte, speelgoed en ander afleidingsmateriaal, daglicht, stro-kokers en ze worden niet gecastreerd. Wanneer ze hier komen zijn ze 10 weken oud en 16 weken later gaan ze richting slachthuis.

Waarom doen jullie alleen de groeifase en niet de complete cyclus met geboorte en slacht?

Omdat andere mensen dat beter kunnen, het is nogal specialistisch werk. Bovendien moet je dan weer aan een serie andere regels en voorwaarden voldoen. Voor de dieren zou het wel prettiger zijn, maar dat is dus een voorbeeld van de frictie tussen dierenwelzijn en milieu-eisen.

Zijn jullie geraakt door de fipronil-affaire?

Zakelijk gezien niet omdat we vleeskippen houden en fipronil aan legkippen is toegediend. Ik vind het wel bizar dat de NVWA, de Nederlandse voedsel,- en warenautoriteit, 20 miljoen extra krijgt zodat ze voortaan hun werk wel kunnen doen. De getroffen boeren krijgen niks.

Hoe zou het beter kunnen?

Ik denk dat we zijn doorgeslagen in onze efficiëntie-drang om een goed en goedkoop stuk vlees te produceren. De boerenbedrijven hebben hun handel en wandel te weinig gecommuniceerd, waardoor de burger te ver verwijderd is van onze bedrijfstak. Het is ook zo dat de burger en de consument niet hetzelfde willen. De milieubewuste burger schreeuwt over diervriendelijkheid en kiest in de supermarkt vaak toch voor de aanbieding of zelfs de kiloknaller. Verder zou ik meer bemesting op het land willen zien. We zien nu gewassen die gebreken krijgen door een tekort aan bijvoorbeeld magnesium. Toch denk ik dat we nu al erg efficiënt werken: we verbouwen bijna al het voer voor de dieren zelf en ze krijgen ook nog een pap van voedselrestanten uit koekjes,- en zuivelfabrieken. Dat is toch een mooie en efficiënte kringloop?

Zeker! Dus jij loopt hier met emmers vol vla en koekjes de varkens te verwennen?

Welnee, dat gaat gelukkig allemaal automatisch. Het spul staat in enorme silo’s naast de schuur en wordt gemixt en gelijkmatig verdeeld naar behoefte. We hebben 7000 varkens en volgens mij zijn ze best tevreden.


Auteur

Redacteur