Honderd marathons...

VEENDAM

Arjanne van Heijningen is net terug uit Freiburg waar ze gisteren haar 99 ste marathon heeft gelopen. Gerend, eigenlijk. Op 15 april wordt ze 50 en op die dag viert ze ook haar honderdste marathon.

Hoe voel je je?

,,Ik heb behoorlijk last van verzuring, het parcours was gisteren heuvelachtig en dat zijn mijn benen niet gewend. Ik was gister een van de pacers, dus in dienst van de organisatie proberen de deelnemers te motiveren, het publiek opzwepen en de richttijd aanhouden.”

Richttijd aanhouden? Moet je niet vooral luisteren naar je lichaam en je eigen tempo aanhouden?

,,Dat loopt wel zo prettig maar als pacer kan dat dus niet. Gisteren was mijn opdracht de medelopers in mijn buurt naar een eindtijd van 4 uur 45 te brengen. Omdat je duidelijk herkenbaar moet zijn heb je dan een ballon of vlag met de richttijd bij je.”

Dat is toch lastig?

,,Ja, soms wel. Je blijft nog wel eens ergens aan haken, aan het waterkraampje bijvoorbeeld. Toiletbezoek is ook een uitdaging met een vlag aan een rugzak.”

Wat is er zo leuk aan de marathon?

,,Ik geniet van de natuur, van gesprekken met medelopers, van kneuterige marathons met maar een paar deelnemers, van de gezelligheid. Hoe langzamer je loopt, hoe mooier de gesprekken. De mensen met een verhaal lopen doorgaans achteraan in het veld. Dan voer je zomaar een diepgaand gesprek met iemand die hersteld is van een langdurig ziekzijn. Of iemand die ter nagedachtenis aan iemand loopt. Of mensen die nog een laatste keer alles van zichzelf vergen. Een stadsmarathon vind ik ook leuk. Als pacer vind ik het fijn om mensen te kunnen stimuleren en motiveren. Dat is ook mijn vak. Ik ben, sinds 10 jaar, allround coach en bied begeleiding op maat aan mensen die ‘hun welbevinden niet kunnen vinden’.”

Wanneer ben je begonnen en waar heb je al gelopen?

,,In 1994 ben ik begonnen met hardlopen. Mijn eerste marathon was meteen ook de snelste: Berlijn 2001 in 3 uur 37. Naast Duitsland heb ik ook meegedaan in Nederland, Amerika, Finland, Spanje en Italië. Ik loop het liefst in Duitsland omdat je daar erg gewaardeerd wordt als pacer. Dat uit zich vooral in de verzorging. Gisteren had de organisatie in Freiburg gezorgd voor goede loopkleding, een privé-toilet en gezond eten en drinken.”

Komend weekend loop je je honderdste . Ben je op tijd weer hersteld van gisteren?

,,Ja hoor. Ik loop in een behouden tempo en dat kost, in verhouding, minder aan herstel. Daarom kan ik komend weekend alweer. Het lopen van marathons kost veel energie maar ik krijg er ook veel energie voor terug en mijn motto is: Ik wil het, ik kan het. Ik krijg trouwens een speciaal startnummer: F 100!”

Op 15 april word je 50 en vier je dus je honderdste marathon. Hoe ziet het feestprogramma er uit?

We hebben een rondje van ongeveer 5 kilometer uitgezet bij ons in Meeden. Met loopvrienden gaan we gezellig lopen, wandelen of desnoods fietsen. Iedereen mag zelf weten hoe en hoe vaak hij of zij de ronde wil doen. Onderweg is hier en daar wat versierd en kunnen ze nog paaseieren zoeken ook. Na afloop natuurlijk koffie en gebak in de tuin. Gewoon gezellig, geen wedstrijd.”

Door Annemiek Wiechers


Auteur

Redacteur