Ode aan Bé Wever

VEENDAM

Bé Wever is niet meer en de verhalen over zijn roemruchte leven en het enorme stempel dat hijdrukte op Veendam vliegen je links en rechts om de oren. Willem Haandrikman schreef een ode op Bé Wever.

Als iemand komt te overlijden en ik heb die persoon op enigerlei wijze gekend, dan probeer ik altijd terug te gaan naar een begin. Wanneer heb hem of haar voor het eerst ontmoet. Bij Bé Wever moet dat geweest zijn in het jongerencentrum The House of the Rising Sun in Gieten, ofschoon, en dat hoorde ik later van hemzelf, ik hem ook weleens op de Ambachtsschool in Veendam had aangesproken. Dat kan, want daar zaten wij allebei op en we gingen ook zondagsmiddags nogal eens naar Parkzicht (Appie Waayer) om daar de beste popgroepen van dat moment te zien. Cuby, The Ro-d-ys, The Golden Earring enzovoort.

Zoiets leidt tot een band. Maar van The House weet ik het zeker. Hij vertelde meer dan eens de anekdote dat ze - hij en een paar van zijn Veendammer vrienden - op de brommer op weg waren naar Rotterdam, naar het Kralinger Popfestival, en dat ze in dichte mist in een sloot waren beland. De één reed namelijk op het achterlichtje van de ander en zo schoof het gezelschap in de buurt van Zwolle de diepte in. De brommers ontzet en kapot.

Of ze in Rotterdam zijn aangekomen weet ik niet meer. Na de verandering van The House zag ik Bé en Cor - want die was meestal bij hem niet meer. Alleen wanneer ik in Patje kwam, maar daar kwam ik niet zo vaak. Half jaren ‘70 had Bé een platenwinkeltje aan het Oosterdiep. Ik ging er zaterdags nog weleens naar toe, omdat hij, zoals hij zei, dan net het nieuwste van het nieuwste had binnengekregen. Ik kocht er platen van artiesten die er nu nog steeds toe doen: Bruce Springsteen (Darkness on the edge of town), Neil Young (Toninght's the night), Lou Reed (Take no prisoners) en zo nog een aantal. Dat winkeltje was geen lang leven beschoren.

In diezelfde tijd zag ik Bé ook regelmatig zondagsmiddags opduiken in het Sterrenbos in Groningen waar nieuw talent optrad en waar hij met twee camera's om zijn nek foto's maakte. Ik stond inmiddels zelf in een platenwinkel en het gebeurde meer dan eens dat ik ‘s maandag al vraag kreeg naar artiesten die de dag ervoor in het Sterrenbos hadden gespeeld. Dexy’s Midnight Runners bijvoorbeeld of John Hiatt. Regelmatig stond er een recensie in het Nieuwsblad en daarbij een foto van één van de bands of solisten en soms was die gemaakt door Bé Wever.

Daarna zou ik Bé heel lang niet meer zien, totdat ik hoorde over allerlei muziekfestijnen in Veendam en ik begon hier naartoe te gaan. Daar trof ik Bé weer. We spraken elkaar niet veel want hij was met zijn werk bezig en ik was niet meer dan een stukje van het publiek. In 2015 werd ik voor de Streektoaldag gevraagd of ik toevallig nog wat streektoaldichters en schrijvers kende die ik zou kunnen charteren voor dit evenement. Die kende ik wel. Ik mailde een paar en die wilden graag mee doen. Elke dichter of schrijver werd gelinkt aan een muzikant en die speelden in een leegstaande winkel of café. Ik mocht om en om met Erwin Jongedijk in een klein winkeltje in de Kerkstraat mijn dingetje doen. Een mooie ervaring. Bé kwam zelf nog even langs en na afloop zei hij dat dit een vervolg moest krijgen. Dat is wat betreft de schrijvers en dichters jammer genoeg niet gebeurd.

Ik sprak Bé voor het laatst in het café van Van Berensteyn en ik vroeg hem of hij wist waar ooit The Pretty Things hadden gespeeld. Als afsluiter van de Oktoberfeesten van 1966. Ja, dat wist hij nog wel, sterker nog: hij was er zelf bij geweest! ,,Phil May hing aan één van de spanten van de tent’’, zei hij. ,,Maar Q 65 was beter’’ en hij lachtte zijn gulle lach.

Feitelijk stonden die jongens op dezelfde plek als waar nu iedere zomer de Bokdike-festivals plaatsvinden. Dit is bijna heilige grond. Onder aanvoering van Bé Wever zijn die festivals opgezet en het zou een mooie ode aan hem zijn als dit blijft. Hopelijk zien wij elkaar de komende zomer gewoon weer op dit plein... ofbij Parkzicht... of in een leegstaand pand in de Kerkstraat of elders. Afgesproken?! We zijn dat met mekaar een beetje aan Bé verplicht.


Auteur

Redacteur