‘Onze Wereldwinkel draait geweldig!

VEENDAM

Een ding staat als een paal boven water: Dagblad van het Noorden wordt prima gelezen in Veendam. Sinds er enkele weken een artikel in het dagblad stond over de kwijnende Wereldwinkels in Nederland, worden de dames van de Veendamse vestiging overspoeld met vragen.

,,Ik heb nog een kadobon, kan ik daarmee nog wat kopen, vragen klanten’’, zegt Joke Miner.

,,Kan ik straks nog wel ruilen, horen we ook vaak”, vult Wereldwinkel-penningmeester Lia van Bolhuis aan.

,,Blijven jullie wel open’’, verzucht secretaris Anita Euving.

Betsie Hibma zegt, met lichte verontwaardiging in de stem: ,,De Wereldwinkels worden neergezet als een zieltogende winkelketen waar allemaal grijze dames een oubollig assortiment aan de man brengen. Nou ja, de meeste dames zijn misschien wel grijs, maar dat komt ook omdat veel mensen hier pas tijd voor hebben als ze gepensioneerd zijn.’’

In zekere zin zijn de Wereldwinkels het slachtoffer van hun eigen succes, analyseert Van Bolhuis. ,,Het klopt namelijk dat de fair trade food-producten inmiddels overal te koop zijn. Maar daar is het de Wereldwinkels ook altijd om te doen geweest: een eerlijke prijs voor de producenten in de Derde Wereld, zodat ze een dak boven hun hoofd hebben en hun kinderen naar school kunnen sturen.’’

De brede beschikbaarheid van fair trade-food is de reden dat de in de Winkler Prins-passage gevestigde Wereldwinkel Veendam amper nog levensmiddelen aanbiedt, hoewel veel klanten de weg naar de complete collectie Tony Chocolonely-repen nog prima weten te vinden.

Veel goede doelen kampen met een imagoprobleem omdat deze doelen niet schromen uitgebreid te collecteren, vrijwilligers in te zetten en op gigantische schaal fondsen te werven, terwijl de directie zonder blikken of blozen een salaris opstrijkt waar de premier jaloers op is. Ook hiervan geen spoor bij de Wereldwinkel. ,,We draaien de winkel met bijna dertig vrijwilligers,” zegt Joke Miner, die met haar iets meer dan dertig jaar meteen het vooroordeel onderuit haalt dat de winkel alleen door oudere dames wordt gerund.

,,De Wereldwinkel Veendam is een zelfstandige stichting,’’ zegt Van Bolhuis. ,,De enige vaste lasten die we hebben, zijn de huur van het pand en een kleine fee aan de branchevereniging.’’

Wat de dames van de Wereldwinkel maar willen zeggen: de Wereldwinkel in Veendam bruist en is springlevend. Er is geen ( al dan niet grijze) haar op de hoofden van de dames die er aan denkt om de deuren te sluiten. ,,Mag dat wel in de krant?’’


Auteur

Redacteur