‘Ik word niet moe!’

VEENDAM

e komt uit een Wildervanks gezin van horeca-ondernemers en heeft zelf ook altijd in de horeca gewerkt. Ook is ze, samen met haar man, een aantal jaren eigenaar geweest van hotel Java.

Vorig jaar hebben Wilhelmien en Karina, medewerkers van De Breehorn, deelname aan de avondvierdaagse georganiseerd voor een groepje bewoners. Dat was nog niet zo eenvoudig, want er moest begeleiding geregeld worden, kleding waardoor ze als groep duidelijk herkenbaar zijn, versnaperingen voor onderweg en iemand die foto’s maakt. Hoewel ze er maar twee weken tijd voor hadden, is het vorig jaar toch gelukt. Gelukkig maar, want een van de deelnemers gaf aan dat dit de mooiste dagen van de afgelopen tien jaar waren. Bovendien was mevrouw Bulthuis bijzonder verguld met haar medaille. Ze heeft ‘m nog maandenlang gedragen.

Was u altijd al zo sportief?

,,Ja, ik heb altijd aan gymnastiek gedaan, bij Clias. Nu niet meer hoor, ik word er een beetje moe van.’’

Waarom doet u eigenlijk mee?

,,Omdat ze dat organiseren. Als ze zoveel moeite doen om iets te organiseren, vind ik dat je op z’n minst kunt proberen mee te doen.’’

Vindt u het wel leuk?

,,Jazeker, ik vind het prachtig! En dan ook nog die prachtige medaille. En heel veel bloemen en chocola bij de intocht. Eigenlijk mag ik geen chocola, maar ze kijken maar even de andere kant op.’’

Zingt u ook luidkeels mee?

,,Meestal wel, maar soms ken ik de tekst niet. Dan zing ik ‘lalalala’, dat kan altijd.’’

Heeft u nog getraind voor de vierdaagse?

,,Welnee, ik zit in m’n rolstoel en word niet moe. Degene die me duwt waarschijnlijk wel. Wilst doe mie steut’n?’’


Auteur

Redacteur